با اندوهی ژرف، فقدان استاد بیبدیل سینما و تئاتر ایران، عالیجناب بهرام بیضایی را به جامعه هنری، سینماگران و تمامی دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت میگوییم.
او نه تنها فیلمساز و نمایشنامهنویسی بیهمتا بود، بلکه ذهن و زبان سینما و تئاتر ایران را در ابعادی نو و ژرف دگرگون ساخت.
بیضایی با آثاری که همچون آیینهای زلال، پیچیدگیهای تاریخ، اجتماع و روان انسان را بازتاب میداد، سینمای ایران را از مرزهای مرسوم عبور داد و به جهان هنر، هویتی اصیل و ماندگار بخشید.
او استاد روایتگری بود؛ روایتگری که در هر تصویر، هر سکوت و هر حرکت شخصیتهایش، عمق و عظمت انسان و تاریخ را به مخاطب منتقل میکرد.
فقدان او برای ما، نه تنها از دست دادن یک هنرمند بزرگ، بلکه از دست دادن یک مرجع اخلاقی و فکری در هنر است؛ کسی که یادآور شد سینما و تئاتر میتوانند همزمان روشنگر، زیبا و فلسفی، و فردی و جمعی باشند.
او بارها تأکید کرده بود که «این جهان را چارهای جز فرهنگ نیست»؛ جملهای که اکنون با رفتنش، هرچه بیشتر سنگینی و حقیقت آن را برای ما نمایان میسازد.
انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، در کنار همه علاقهمندان هنر، این فقدان و اندوه بزرگ را تسلیت میگوید و یاد و آثار جاودانه او را که میراثی ماندگار برای ایران و جهان است، گرامی میدارد.
روح بزرگش شاد و یادش جاویدان…
